Bu kitap klasik anlamda bir olay örgüsüne sahip değil — altı astronotun uzay istasyonunda geçirdiği tek bir günü, dünyanın etrafındaki on altı gün doğumu ve batımı eşliğinde anlatıyor. Harvey'in düzyazısı neredeyse şiirsel; dünyaya bu kadar uzaktan bakmanın insanı nasıl küçük ve aynı zamanda hayranlık dolu hissettirdiğini başarıyla aktarıyor. Uzun bir roman değil ama yavaş okunması gereken bir kitap. Bitirdiğimde bir süre pencereden dışarı bakıp durdum.