Daniel Mason, tek bir ormanlık arazi ve üzerine kurulan evi merkeze alarak yüzyıllar boyunca oradan geçen insanların hikayelerini anlatıyor. Her bölüm farklı bir zaman dilimine ve farklı bir sese ait olsa da, hepsini birbirine bağlayan şey aynı toprak parçası. Beni en çok etkileyen şey, kitabın hiçbir karaktere fazla uzun süre tutunmaması oldu — tıpkı hayatın kendisi gibi, herkes bir süre kalıyor ve sonra toprak başka birine geçiyor. Sakin, melankolik ve uzun süre akılda kalan bir okuma oldu.